Seni Sana Verdim

Sabah uyandığımda en çok hatırladığım rüyamdın sen
Bayram günü hediye alan çocuk heyecanı içimde
Beşkırkbeşti saat ve sen hafızamın en korunaklı yerinde
Önce arkanda kanat açmış olan martılar silindi
Sonra gün batımının turuncusu kaydı zihnimden
Masmavi olmasa da rengi gözlerin kadar
Boğazın suları akıp gitti ellerimden...
Elimi ilk tuttuğun günü unuttum.

Yüzündeki tebessümü ışıklarda çiçek satan kıza verdim
Buseni metro girişinde sevgilisini bekleyen gence
Sözlerini bir kağıda yazdım önce
Kağıttan bir kayık yaptım, denize bıraktım...
Sıcaklığını kimseye vermek gelmedi içimden
Sonra çıplaklığın bile iç soğutamadığını hatırladım
Şimdi sokak satıcılarının yanlarında getirdikleri yemekleri sıcak.
Ve şimdi gözleri demiryollarında kalanlar umutlu
Hüznün umudunla beraber bir posta vagonu yolcusu
Neşen oyunda kazanan çocuğun neşesinde
Sesin kulaklarımda, gözlerin hep aklımda
Ve şimdi şu koskoca istanbul sen
Bu çocuk ağlamaları, siren sesleri..
Mavi gökyüzü, batmakta olan güneş..
Sen istanbul, istanbul sen..
Ben seni bana kattım önce..
Sonra seni sana verdim.

11.08.2009